تبليغاتX
ایل من ـ بخارای من

ایل من ـ بخارای من

ای سرزمین من! من در کجای جهان ایستاده ام؟

كدام شورا؟

نويسنده : غلامحسين كرباسچي

نامه سرگشاده به مهدی چمران?????
کارگزاران:
از میان 58 شهردار تهران که از سال 1300 تاکنون، امور شهری تهران را اداره کرده اند، دوره شهرداری غلامحسین کرباسچی بیش از همه بود مگر کریم آقاخان بوذرجمهری. بوذرجمهری در سال های 1302 تا 1312 شهردار تهران بود و هنوز مردم تهران، خیابانی را در مرکز شهر به نام او می شناسند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه هفدهم اردیبهشت 1386ساعت 0:34  توسط آیدین خرسندفر  | 

 

گیلان

 

استان گیلان

 استان سرسبزی است در شمال ایران و در کرانه دریای خزر جای گرفته است . شهر رشت، مرکز این استان است.

فراورده های کشاورزی استان گیلان

نام دارترین فراورده‌های کشاورزی این استان برنج و چای و زیتون می باشند....

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و سوم اسفند 1385ساعت 18:44  توسط آیدین خرسندفر  | 

نتایج آبگیری سد سیوند از دو دیدگاه تقریباً همسان

(قضاوت با خودتان!)

 

1- آثار باستانی پاسارگارد در معرض تخریب

 

 

 

خبر کوتاه و ساده است، لابد شنیده‌اید: ساختن سد سیوند و آغاز مرحله آب گیری آن، دشت باستانی پاسارگاد (دشت مرغاب)، یعنی نخستین مرکز تمدن ایرانیان را به زیر آب می‌برد و آثاری همچون آرامگاه کورش کبیر و پرسپولیس (تخت جمشید) را از چهره‌ی زمین پاک می‌کند. باید در این باره چاره ای اندیشید و اقدامی اساسی کرد....


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و سوم اسفند 1385ساعت 17:51  توسط آیدین خرسندفر  | 

شهرستان لاهیجان

لاهیجان نام شهرستانی است واقع در استان گیلان در شمال ایران (ناحیه دریای خزر).

این شهرستان دارای دو بخش و هفت دهستان به نام‌های زیر است:


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم اسفند 1385ساعت 10:35  توسط آیدین خرسندفر  | 

سولدوزنمایی از طبیعت سلدوز

سولدوز نام دشت و منطقه‌ای حاصل‌خیز در قسمت جنوبی استان آذربایجان غربی ایران است.

در دوره‌های تاریخی ایل قره‌پاپاخ از قفقاز به این دشت وارد شد و در آن نشیمن گزید. شهرستان نقده در این منطقه قرار دارد. سولدوز دارای باغ های سیب به طور عمده می‌‌باشد.

ايرج افشار سيستاني در كتاب «ايل ها، چادر نشينان و طوايف عشايري ايران» كلمه سولدوز را از ريشه ترکی «سللي دوز» يعني سرزمين هموار پر از سيل، مشتق ميداند.

منطقه سكونت قارا پاپاق را «سولدوز» گويند، هيچ سندي از مصادر ديواني، درباري، حكومتي، استيفائي، مالياتي و... قبل از ورود قارا پاپاق به منطقه مذكور، در دست نيست تا نام احتمالي قبلي منطقه را مشخص كند و همينطور در منابع مردمي.

اولين سندي كه نام سولدوز به عنوان اسم اين منطقه در آن آمده، فرمان عباس ميرزا مبني بر واگذاري و تخصيص محال سولدوز براي سكونت ايل قارا پاپاق و نيز به عنوان سند تملك قريه «نقداي» يا «نوجه ده» ـ نقده كنوني ـ به نقي خان سرتيپ، رئيس قارا پاپاق است، اين فرمان در جمادي الثانيه سال ۱۲۴۰ صادر شده است يعني سه سال پس از ورود قارا پاپاق(قره پاپاق) به آن محال.

شهرستان نقده

شهرستان نقده در قسمت جنوبی استان آذربایجان غربی ایران قرار دارد و مرکز آن شهر نقده است. ساکنان آن به طور عمده آذری و کرد هستند. این شهرستان در دشت سولدوز(نامي كه از زمان اهداء و واگذاري اين منطقه به ايل قره پاپاق از طرف عباس ميرزابه آن اطلاق شده است و به معني سرزمين يا جلگه اي هموار و پر آب مي باشد.) واقع شده و دشتی حاصل‌خیز است که از شمال به دریاچه ارومیه اشراف دارد. در اوايل آباداني اين سرزمين برنج يكي از عمده محصولات زير كشت آن بوده و دارای باغ‌های سیب و انگورمنحصر بفرد  می‌‌باشد.

مساحت این شهرستان ۱۰۵۰ کیلومتر مربع می باشد. این شهرستان دارای ۱۰۰ روستا و ۲ منطقه شهری شامل نقده و محمدیار می باشد. تپه باستانی حسنلو در ۹ کیلومتری شمال نقده قرار دارد.

شعب دانشگاههای آزاد و پیام نور در این شهرستان فعال بوده و تقریباً همه روستاهای آن دارای تلفن و آب و برق هستند.

تفرجگاههای: دهكده توريستي تپه ي حسنلو ، سد حسنلو ، هفت چشمه و سلطان يعقوب از پر طرفدار ترين و زيبا ترين مناطق گردشگري اين منطقه ميباشند.

برگرفته از  :

ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

كتاب تاريخ ايل قاراپاپاق به كوشش مهدي رضوي

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم اسفند 1385ساعت 1:42  توسط آیدین خرسندفر  | 

گل کاغذی ........

مهدی اخوان ثالث ؛ شاعر بزرگ ميهن مان ؛ شعری دارد با اين مضمون :

چرا بر خويشتن هموار بايد کرد
رنج آبياری کردن باغی
کز آن گل کاغذی رويد ...؟؟؟

من هر وقت اين شعر را می خوانم ؛ به خودم ميگويم چرا اخوان به آنچنان باور و جهان بينی شگفت انگيزی رسيده بود که فکر ميکرد هر تلاشی برای دگرگون ساختن ساختار فرهنگ و انديشه ما ؛ کاری عبث است ؟؟

البته ؛ من هنوز هم با اين گفته اخوان موافق نيستم که در باغ فرهنگ ما ؛ گلی جز گل کاغذی نميرويد ؛ و عبث انگاشتن آبياری چنين باغی را ؛ هم نوعی نوميدی فلسفی ؛ هم نوعی سر خوردگی اجتماعی ؛ هم نوعی انفعال سياسی ؛ و هم نوعی مسئوليت گريزی فرهنگی ميدانم .

اما گاهی اوقات اتفاق هايی می افتد......


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه بیستم اسفند 1385ساعت 3:48  توسط آیدین خرسندفر  |